Pierwsza forma ziemi

Rzeźba opowiada o momencie stworzenia świata z pierwotnego chaosu, według mitologii słowiańskiej. Odnosi się do tzw. mitu wyłowienia – historii o stworzeniu świata poprzez współdziałanie przeciwstawnych sił. Węglowa podstawa symbolizuje ciemność morskiej otchłani, z której wyłania się tytularna pierwsza forma ziemi. Wtopione w nią drobne cząsteczki węgla, odnoszą się do ziarna piasku, które według mitu, Weles – bóg otchłani, miał przynieść Perunowi – władcy nieba i błyskawic, aby ten powołał ląd do istnienia. Biały fragment rzeźby, stanowiący formę ciała Peruna, wskazuje na narodziny lądu, który rozszerzał się pod wpływem prób zepchnięcia Peruna przez Welesa do wody. Biały element wyłania się z ciemnej podstawy, tworząc kontrast między światłem i ciemnością, ziemią a wodą, porządkiem a chaosem. Nad całością unosi się plastikowy element, który rzuca cień na biały kształt, nawiązując do postaci Welesa, który symbolizuje mroczną, podziemną siłę, jednak o hipnotyzującym charakterze. Cień dodaje kolejnej warstwy interpretacyjnej: nie tylko ukazuje interakcję między boskimi mocami, ale także odnosi się do tego, co nieuchwytne – siły obecnej w istnieniu wszystkiego. W tej pracy artystka pragnęła przywołać nie tylko kosmogoniczną opowieść, ale także tajemnicę procesu tworzenia, który pełen jest sprzeczności i napięć.